یک سبد شست پا :D

چندین سال پیش در چنین روزی ( مورخ 5 اسفند هزار و سیصد و بییییییییییب ! برابر با نمی دونم چند فوریه ی هزار و خورده ای و اینا ) ، کودکی شست پای خود را در ناف این جهان فرو کرد !

بعد ها مشخص شد ناف جهان همان لایه ی اوزون است که هر سال با بزرگ شدن پای میلاد و بخصوص شستش وضعیت لایه اوزون بحرانی تر می شه !!!!

نکته 1 : این کودک نمی تونست شست پای خودشو تو ناف دنیا فرو کنه چون دنیا مونثه و جهان سیبیل هم داره و جیگرکیه و کلا بیشتر حال می ده شست پای کودک در نافش فرو رود

به مناسبت چندمین سالگرد فرو رفتن شست پای کودک ایرانی  در ناف آقا جهان تصمیم بر این شد که جشنی بگیریم و پایکوبی کنیم و اینا .

این کودک یهویی بزرگ شد و شد میلاد ،  یکی از بهترین و دوست داشتنی ترین دوستای ما . :* ( برو کنار خب من دارم این بچه هه رو بوس می کنم :دی  )

میلاد عزیز ، تولدت به میلادی و قمری و شمسسی و اقدسی و کبرایی و حتی فرزادی ))) مبارک باشه ایشالله شست پای دامادیتو ببینیم )))))))))))))

در ضمن روز 5 اسفند رو بهت تبریک می گم که روزیه که نام روز با نام ماه یکی می شه . عجب روزی به دنیا اومدی  روز سپندارمذ که جشن سپندارمذگان که همون ولنتاین غربیاست هم توش گرفته می شده  … به به عجب میلادی :دی

می دونی که شب تولدت ، تولد اسکار هم بوده   و منم دعوت بودم و الان دارم می رم به مراسم برسم ( اسمایلی خود مهم پنداری :دی ) بازم به به عجب میلادی :دی

اینم به مناسبت تولدت از طرف من فقط حول مراسم اسکار بودم یه کم تار شده )))))

به به اسمم چه ابهتی داره توی این نوشته :دی اینم شست بنده هست در پایین صفحه به صورت نیمه جان مشاهده می شه :دی و در آخر من خیلی گشنمه و می رم مراسم اسکار ببینم :دی

آهان از همین تریبون شست پای میلاد رو که جدیدا توانایی دو سره بودن رو داره از یک سو در چشم جاوید و از سوی دیگر در چشم جاوید فرو می کنم …

آخیش دلم خنک شد